Rust zacht Alpha *14 september 2011

Alpha onze kanjer * 14 september 2011

Als ik straks oud ben, ziek en zwak, en pijn verjaagt de slaap,
als
onrust neemt van mij bezit,
doe dan wat onvermijdelijk is,
en laat me
gaan…..
de laatste goede daad.

Beslis voor mij en wees niet laf.
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf,
of uitstel…. tot het
beter past bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens die laatste
gang.
Jij loopt niet weg: je kijkt me aan,
je noemt me bij mijn naam en
houdt me stevig vast.
Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn
hondenstaart…..
wat jij liet doen, deed je voor mij:
je hebt me nog
meer pijn bespaard,
voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit?
Nee, ….huil nu niet.
Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud
en uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond.

Vanavond hebben we Alpha moeten laten inslapen, Django’s maatje
is er niet meer. Alpha is tot 2003 mijn kanjer geweest en toen heeft Wilco hem
bij zich genomen. Nog elke dag zagen we hem, hij was echt nog een beetje mijn
hond.
In augustus is hij nog mee geweest naar Texel en heeft daar echt
nog zoveel plezier gehad, daarom hebben we hoe moeilijk ook deze beslissing
genomen met z’n allen.
Wilco wist al dat hij ziek was, al bijna 1,5 jaar maar met zijn medicijen ging het best goed, tot gistermiddag. Toen ging zijn ademhaling steeds sneller en ook zijn hartslag werd steeds hoger. Hij werd loom en wilde ook niet meer eten en slechts af en toe een klein slokje drinken. Wilco was aan het werk en we hebben hem toen gebeld, jammer genoeg kon hij niet naar huis komen maar heeft ons toen gevraagd die taak samen met Klaas op ons te nemen.
Rene is toen met Klaas in de auto gestapt en zijn met Alpha naar de dierenarts gegaan, en daar aangekomen werd ons vermoeden al bevestigd. De medijcenen deden hun werk niet meer de tumor had de overhand genomen. We hebben Wilco weer gebeld en toen sprak hij nog even over de telefoon met de dierenarts. Hij heeft toen ook aan haar gevraagd hem vredig in te laten slapen en geen pijn te laten lijden.
Het was heel moeilijk en we hebben er ook veel verdriet van maar we weten in ons hart dat het zo het beste was.
Django is zijn beste maatje kwijt en wij een kanjer van een hond,
Alpha we zullen je missen maar waar je nu bent heb je geen pijn meer en ooit zien we elkaar terug.

Reacties zijn gesloten.